Cumartesi, Mart 13

Nietzsche Ağladığında-Köprü

"Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellemiyormuş gibi görünür;bizi ayıran küçücük bir köprü vardır,hepsi o kadar.
Ama tam sen bu köprüye adım atacakken sana şu soruyu sorsam:
Bu köprüyü geçip bana gelir misin?
İşte o anda artık bunu istemeyiverirsin;sorumu tekrarlarsam öylece suskun kalırsın.
O andan itibaren aramıza dağlar ve azgın nehirler girer;bizi ayıran ve birbirimize yabancılaştıran duvarlar örülüverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız.
Ama o küçücük köprüyü düşündüğünde,sözcüklere sığmayacak kadar büyüyüverir gözünde;yutkunur ve şaşar kalırsın."

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

 
Wordpress Theme by wpthemescreator .
Converted To Blogger Template by Anshul .